میں پھل چھڑھاے قبراں تے میں گھولے حرف تعویتاں دے
میں دیوے گھیو دے کی واری بالے نے وچ مسیتاں دے
میں منتاں مانگیں یار دیں تے نفل ہزاراں نیتے نے
کی وار نا چن دیاں راتاں نو کھوان دے پانی پتے نے
میں دم کرا کے گوشت وی پایا اے الان کوانواں نو
میں مون ہنیرے اٹھ اٹھ کے ڈٹھیا ان ڈٹھیاں تھانوں نو
میں ست اناج وی کٹھیاں کر کے واغدے پانی روڑے نے
ہرے کے بنی نصیباں نو کیوں لیخ مقدار کوھڑے نے
کی وار بھلا کے ویکھا میں تیری یاد نہیں تے کجھ وی نہیں
تیرے باجوں بے پرواہ سجنا اساں تیرے ہی نال گزاری اے
تو کیندا سی جے وچھڑ گۓ تے فیئر نہ جی اسی پاواں گے
لے ویکھ لا تو وی زنداں این لے ویکھ لا میں وی مریا نہیں